Η ασφάλεια των εκδηλώσεων στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης

Οι προκλήσεις ασφάλειας σε ένα ευαίσθητο τομέα όπως είναι η διοργάνωση εκδηλώσεων μαζικής παρουσίας ανθρώπων, απαιτεί σήμερα κάτι περισσότερο από το παραδοσιακό προσωπικό ασφαλείας που πάντα όμως θα είναι απαραίτητο. Απαιτεί μια συγχώνευση τεχνολογικής καινοτομίας για την έγκαιρη και ορθή λήψη αποφάσεων βάσει ανάλυσης δεδομένων και λύσεων αιχμής για τη διασφάλιση της ασφάλειας χωρίς να διακυβεύεται η εμπειρία των επισκεπτών, πάντα με τη βοήθεια καταρτισμένου προσωπικού ασφάλειας.

Του Χρήστου Κοτσακά

Η ασφάλεια εκδηλώσεων εξελίσσεται ραγδαία με την ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης, της προγνωστικής ανάλυσης, της βιομετρικής επαλήθευσης και της έξυπνης επιτήρησης. Αυτές οι τεχνολογίες επιτρέπουν την ανίχνευση απειλών σε πραγματικό χρόνο, τη διαχείριση πλήθους βάσει δεδομένων και τον μη επεμβατικό έλεγχο όπλων, ενισχύοντας την ασφάλεια χωρίς να διαταράσσεται η εμπειρία των επισκεπτών.

Ο ρόλος της ασφάλειας εκτείνεται πλέον πέρα από τη φυσική ασφάλεια για να συμπεριλάβει την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο, την επιτήρηση με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τις κινητές μονάδες ανίχνευσης και τη ρομποτική βοήθεια. Οι διοργανωτές εκδηλώσεων αναπτύσσουν αυτά τα εργαλεία για τον προληπτικό εντοπισμό απειλών και την αποτελεσματικότερη διαχείριση χώρων μεγάλης κλίμακας.

Η ασφάλεια των εκδηλώσεων λοιπόν στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης είναι ένα πεδίο που ξεπερνά κατά πολύ ό,τι γνωρίζαμε μέχρι τώρα. Οι διοργανωτές των εκδηλώσεων και οι διαχειριστές των χώρων που γίνονται αυτές, έχουν πλέον τη δυνατότητα να επενδύουν σε προηγμένα συστήματα ασφάλειας με ευφυΐα, ενώ οι επισκέπτες καλούνται να εμπιστευθούν έναν κόσμο όπου η τεχνολογία δουλεύει αθόρυβα, σχεδόν «αόρατα», χωρίς όμως να λείπουν και τα ερωτηματικά για το πού τελειώνει η ασφάλεια και πού ξεκινά η υπερβολή. Ό,τι κι αν πιστεύει κανείς, ένα είναι σίγουρο: η ασφάλεια στις μαζικές εκδηλώσεις δεν πρόκειται στο άμεσο μέλλον να είναι ποτέ ξανά να είναι όπως την ξέραμε.

Η εξέλιξη

Μέχρι τώρα, όταν μιλούσαμε για την προστασία ενός μεγάλου γεγονότος – μιας συναυλίας, ενός αθλητικού αγώνα, ενός συνεδρίου ή μιας έκθεσης, ή μιας πολιτικής συγκέντρωσης – το σενάριο ήταν απλό: προσωπικό ασφάλειας στις πόρτες και περιμετρικά στο χώρο, περιφράξεις που περιορίζουν την κίνηση του κοινού, κάμερες σε διάφορα σημεία και φυσικά ασύρματες συσκευές επικοινωνίας για την άμεση συνεργασία του προσωπικού ασφάλειας. Σε ορισμένες μάλιστα εκδηλώσεις τοποθετούνται και πύλες ανίχνευσης όπλων και άλλα επικίνδυνα αντικείμενα. Αν κάποιος προσπαθεί να περάσει όπλο ή άλλο επικίνδυνο αντικείμενο, βασιζόμαστε στην ενεργοποίηση συναγερμού στη πύλη ή στην παρατηρητικότητα του ελέγχου από το προσωπικό ασφαλείας.

Αν γινόταν κάτι ύποπτο στο πλήθος, ελπίζαμε πως κάποιος θα το προσέξει και θα το αναφέρει. Όλη διαδικασία γινόταν στη διαχείριση του «μετά», όχι του «πριν».

Σήμερα, το τοπίο αλλάζει. Η τεχνητή νοημοσύνη, η ανάλυση μεγάλων δεδομένων, οι αισθητήρες και οι αυτόματοι σαρωτές μπορούν να αξιοποιηθούν σε μεγάλο βαθμό από τους διοργανωτές εκδηλώσεων. Δεν είναι υπερβολή να πει κανείς ότι οι αλγόριθμοί ανάλυσης βίντεο καθίστανται ως ζωτικής σημασίας στις προσπάθειες ενίσχυσης των μέτρων ασφάλειας, μιας και δεν κουράζονται ποτέ να εντοπίζουν ύποπτες καταστάσεις που μπορεί να οδηγήσουν σε παραβιάσεις της ασφάλειας και άλλες δυσάρεστες  καταστάσεις.

Οι «έξυπνες» κάμερες συνδέονται μεταξύ τους, σκανάρουν το πλήθος και εντοπίζουν συμπεριφορές που ίσως ξεφύγουν από το ανθρώπινο μάτι. Ποιος στέκεται υπερβολική ώρα σε ένα σημείο; Ποιος κινείται κόντρα στη ροή; Ποιος αφήνει κάτι κάτω και απομακρύνεται; Όλα αυτά είναι ψηφιακά «γεγονότα», κομμάτια ενός πολύπλοκου παζλ που αναλύουν και συνθέτουν οι υπολογιστές σε πραγματικό χρόνο.

Έξυπνη παρακολούθηση και ανάλυση πλήθους

Η μεγαλύτερη αλλαγή δεν βρίσκεται στο πόσες κάμερες θα στηθούν, αλλά στο πώς αυτές θα λειτουργήσουν σαν ένα σύνολο, σαν ένας τεράστιος ψηφιακός «εγκέφαλος». Η τεχνητή νοημοσύνη δεν αρκείται στο να καταγράφει, αλλά αναλύει, συγκρίνει, προβλέπει. Σε μια μεγάλη συναυλία, για παράδειγμα, το σύστημα παρακολουθεί την πυκνότητα του πλήθους στις εξόδους, αναγνωρίζει τη στιγμή που δημιουργείται συνωστισμός και στέλνει ειδοποίηση στους υπεύθυνους να ανοίξουν μια εναλλακτική έξοδο πριν δημιουργηθεί πρόβλημα. Η ίδια λογική εφαρμόζεται και στις περιπτώσεις απειλής: το AI θα «δει» κινήσεις που ξεφεύγουν από το σύνηθες, θα συνδυάσει μοτίβα συμπεριφοράς και, αν χρειαστεί, θα σημάνει συναγερμό.

Τα συστήματα επιτήρησης που λειτουργούν με AI μπορούν να σαρώσουν τα πλήθη σε πραγματικό χρόνο, να εντοπίσουν ύποπτη συμπεριφορά και να ειδοποιήσουν το προσωπικό ασφαλείας πριν κλιμακωθεί μια απειλή. Η προγνωστική ανάλυση χρησιμοποιεί ιστορικά δεδομένα και μηχανική μάθηση για την πρόβλεψη πιθανών κινδύνων ασφαλείας.

Για παράδειγμα, τα ενισχυμένα με AI συστήματα αναγνώρισης προσώπου μπορούν να επισημάνουν γνωστές απειλές κατά την είσοδο, εμποδίζοντας μη εξουσιοδοτημένα άτομα να αποκτήσουν πρόσβαση στην περίμετρο ή σε απαγορευμένες περιοχές. Αυτό εφαρμόζεται ήδη σε μεγάλες αθλητικές εκδηλώσεις και συναυλίες, επιτρέποντας στις ομάδες ασφαλείας να αποτρέπουν περιστατικά πριν ξεδιπλωθούν.

Αυτά τα συστήματα που βασίζονται στην τεχνητή νοημοσύνη χρησιμοποιούν:

1. Προηγμένοι αισθητήρες απεικόνισης: Οι σαρωτές χιλιοστομετρικών κυμάτων και οι συσκευές θερμικής απεικόνισης μπορούν να ανιχνεύσουν όπλα χωρίς άμεση επαφή ή επεμβατικές έρευνες.
2. Αλγόριθμοι μηχανικής μάθησης: Τα συστήματα AI αναλύουν την κίνηση του σώματος και τα σχήματα αντικειμένων για να επισημάνουν πιθανές απειλές αμέσως.
3. Ειδοποιήσεις σε πραγματικό χρόνο: Οι ομάδες ασφαλείας λαμβάνουν άμεσες ειδοποιήσεις σχετικά με ύποπτα αντικείμενα, επιτρέποντας γρήγορη απόκριση.

Αυτά τα συστήματα επιτρέπουν τη γρήγορη, απρόσκοπτη είσοδο, μειώνοντας τα σημεία συμφόρησης στα σημεία ελέγχου ασφαλείας, διατηρώντας παράλληλα τα πρότυπα ασφαλείας.

Οι ομάδες ασφαλείας στρέφονται επίσης σε φορητά συστήματα ανίχνευσης όπλων, τα οποία επιτρέπουν στο προσωπικό να σαρώνει διακριτικά τα πλήθη. Μερικές από τις πιο προηγμένες λύσεις περιλαμβάνουν:

1. Φορητοί σαρωτές AI: Αυτές οι συμπαγείς συσκευές μπορούν να αναπτυχθούν στις εισόδους ή μέσα στο πλήθος και να προσφέρουν δυναμικούς ελέγχους ασφαλείας.
2. Λογισμικό έξυπνης κάμερας παρακολούθησης: Εξοπλισμένες με AI ανίχνευσης όπλων, αυτές οι κάμερες ειδοποιούν αυτόματα το προσωπικό ασφαλείας εάν ένα όπλο αναγνωριστεί σε ζωντανό υλικό.
3. Ανίχνευση με τη βοήθεια drone: Τα drones μπορούν να περιπολούν υπαίθριες εκδηλώσεις μεγάλης κλίμακας, χρησιμοποιώντας θερμική απεικόνιση και επεξεργασία AI για να εντοπίσουν κρυμμένα άτομα ή / και όπλα πριν ένα άτομο φτάσει στο χώρο.

Drones και ρομποτική επιτήρηση

Όσο η τεχνολογία ωριμάζει, οι λύσεις γίνονται ακόμα πιο αόρατες και, παράλληλα, πιο αποτελεσματικές. Μία από τις πιο εντυπωσιακές εξελίξεις είναι τα drones και τα ρομποτικά μέσα που αναλαμβάνουν την επιτήρηση, ιδιαίτερα σε μεγάλης κλίμακας εκδηλώσεις ή φεστιβάλ. Ένα drone μπορεί να σαρώσει μια περιοχή που οι άνθρωποι θα χρειάζονταν ώρες να καλύψουν, να ανιχνεύσει θερμικά σήματα τη νύχτα, να εντοπίσει εισβολείς ή να μεταφέρει γρήγορα κάτι σε μια έκτακτη ανάγκη. Δεν είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας, καθώς ήδη το βλέπουμε σε μεγάλα αθλητικά γεγονότα. Στην πράξη, τα drones λειτουργούν ως «μάτια» που κοιτούν από ψηλά και προειδοποιούν.

Το προσωπικό ασφαλείας δεν είναι πλέον ο μοναδικός ανταποκριτής σε κρίσεις. Τα drones και η ρομποτική επιτήρηση είναι διαθέσιμα ως κρίσιμα εργαλεία για τους διοργανωτές εκδηλώσεων.

Από την άλλη, τα ρομπότ εμφανίζονται ολοένα και συχνότερα σε αρένες, εμπορικά κέντρα και γήπεδα. Κάποια έχουν τη μορφή μικρού «πύργου» που κινείται αργά ανάμεσα στο πλήθος, με αισθητήρες και κάμερες που καταγράφουν τα πάντα. Άλλα μοιάζουν με πιο φουτουριστικά οχήματα που «μιλούν» σε όποιον πλησιάσει, ενημερώνοντας για τις εξόδους κινδύνου ή τα σημεία των πρώτων βοηθειών. Το βασικό τους πλεονέκτημα; Δεν κουράζονται, δεν τους αποσπά τίποτα την προσοχή, δεν κάνουν λάθη λόγω ρουτίνας. Και αν εντοπίσουν κάτι ανησυχητικό, ενημερώνουν το κέντρο ελέγχου με εικόνα, ήχο και ακριβές στίγμα. Αυτά τα αυτόνομα ρομπότ χρησιμοποιούν AI για να αλληλεπιδρούν με τους επισκέπτες, να εντοπίζουν ύποπτες δραστηριότητες και να καλούν βοήθεια σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Η παρουσία τους ενισχύει την ασφάλεια μειώνοντας παράλληλα την ανάγκη για προσωπικό.

Κυβερνοασφάλεια: Η αθέατη περίμετρος

Ένα άλλο στοιχείο που συχνά υποτιμάται είναι η κυβερνοασφάλεια. Όσο η φυσική ασφάλεια γίνεται ψηφιακή, τόσο αυξάνεται και η σημασία του να προστατευτούν τα δεδομένα που κινούνται αδιάκοπα σε κάθε διοργάνωση. Ηλεκτρονικά εισιτήρια, πληρωμές μέσω κινητού, check-in από apps, livestreaming, αυτοματοποιημένες βάσεις δεδομένων για προσωπικό και επισκέπτες, όλα γίνονται στόχοι για επιθέσεις, από phishing μέχρι ransomware. Έχουμε ήδη δει περιπτώσεις στις ΗΠΑ όπου ομάδες μπάσκετ και ποδοσφαίρου υπέστησαν κυβερνοεπιθέσεις λίγο πριν από κρίσιμους αγώνες, με διαρροές δεδομένων, αιτήματα για λύτρα και πλήρη αναστάτωση. Η ασφάλεια απαιτεί ομάδα IT εξειδικευμένη στα event, κρυπτογράφηση παντού, χρήση blockchain για την πιστοποίηση εισιτηρίων, αλλά και εκπαίδευση του προσωπικού.

Βιομετρική ταυτοποίηση: το νέο «εισιτήριο»

Εκεί που τα πράγματα γίνονται πραγματικά ενδιαφέροντα είναι η βιομετρική ταυτοποίηση που προφανώς δεν μπορεί να είναι εφαρμόσιμη τουλάχιστον στην Ελλάδα λόγω νομοθεσίας. Τεχνολογικά όμως υπάρχουν δυνατότητες πολύ υψηλές.
Ας δούμε ένα σενάριο που μπορεί να δείχνει φουτουριστικό, αλλά είναι πλήρως ρεαλιστικό σήμερα.
Έρχεσαι στο χώρο της εκδήλωσης. «Περνάς την είσοδο χωρίς να το καταλάβεις» αλλά, στην πραγματικότητα, περνάς μόνο επειδή το βιομετρικό σύστημα αποφάσισε ότι είσαι εσύ, και μόνο εσύ, αυτός που αγόρασε το εισιτήριο. Η αναγνώριση προσώπου, τα δακτυλικά αποτυπώματα, ακόμη και η ίριδα του ματιού μπορούν να γίνουν τα νέα «εισιτήρια». Για τους θεατές, αυτή η εμπειρία μεταφράζεται σε λιγότερη ταλαιπωρία – κανείς δεν ψάχνει για το barcode ή το εκτυπωμένο εισιτήριο, οι ουρές μικραίνουν, το check-in διαρκεί λίγα δευτερόλεπτα. Για τους διοργανωτές, όμως, το όφελος είναι μεγαλύτερο: η απάτη με τα πλαστά εισιτήρια περιορίζεται, ενώ όποιος επιχειρεί να εισέλθει χωρίς άδεια, εντοπίζεται άμεσα.

Η τεχνολογία αυτή δεν περιορίζεται μόνο στους θεατές. Το ίδιο ισχύει για το προσωπικό, τους μουσικούς, τους δημοσιογράφους, τους προμηθευτές. Πολλοί χώροι μεγάλης χωρητικότητας έχουν ήδη ενσωματώσει συστήματα που επιτρέπουν την είσοδο στο backstage μόνο σε όσους αναγνωρίζονται βιομετρικά, διασφαλίζοντας ότι ούτε τα διαπιστευτήρια ούτε τα «παραθυράκια» των κλασικών ταυτοτήτων μπορούν να παραβιαστούν. Ο καθένας περνά από τη δική του «πόρτα» και το σύστημα κρατά τα στοιχεία, τουλάχιστον για όσο διάστημα χρειάζεται -και επιτρέπεται- για λόγους ασφάλειας. Η βιομετρική τεχνολογία συναντάται συχνά και σε άλλες πτυχές: ανέπαφες πληρωμές, είσοδος σε VIP ζώνες, αυτόματη έκδοση αποδείξεων. Η τάση είναι να γίνονται όλα πιο αυτοματοποιημένα και πιο προσωποποιημένα, με στόχο τη διευκόλυνση του θεατή και τη μέγιστη προστασία της διοργάνωσης.

Προκλήσεις και ηθικά διλήμματα

Όλες αυτές οι καινοτομίες, όσο ελκυστικές κι αν είναι, φέρνουν μαζί τους και μια σειρά από προκλήσεις και ηθικά διλήμματα. Το πρώτο και πιο προφανές έχει να κάνει με την ιδιωτικότητα. «Πού τελειώνει το όριο της ασφάλειας και που αρχίζει η προστασία προσωπικών δεδομένων;» είναι η ερώτηση που κάνει πλέον όλο και περισσότερος κόσμος. Ποιος συλλέγει τα βιομετρικά στοιχεία; Πώς διασφαλίζεται ότι δεν θα χρησιμοποιηθούν για άλλο σκοπό; Σε πόσες χώρες υπάρχουν μηχανισμοί ελέγχου για το πού καταλήγουν όλα αυτά τα δεδομένα; Στη Γαλλία χρειάστηκε να ψηφιστεί ειδικός νόμος για να επιτραπεί η αλγοριθμική βιντεο-επιτήρηση στους Ολυμπιακούς Αγώνες – και ακόμη κι έτσι, οι αντιδράσεις δεν έλειψαν. Είναι χαρακτηριστικό πως πολλοί επικριτές φοβούνται ότι τέτοιες πρακτικές μπορεί να οδηγήσουν σε συνεχή παρακολούθηση του πληθυσμού ή σε διακρίσεις σε βάρος συγκεκριμένων ομάδων.

Εκτός από την ιδιωτικότητα, υπάρχουν και ζητήματα ακριβείας. Κανένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης δεν είναι αλάνθαστο. Είναι γνωστό πως οι αλγόριθμοι αναγνώρισης προσώπου δυσκολεύονται σε πρόσωπα μειονοτικών ομάδων, μπορεί να παράγουν ψευδείς συναγερμούς ή να εστιάζουν σε αθώους θεατές. Κι αν η τεχνολογία λειτουργεί άψογα στη θεωρία, στην πράξη απαιτεί πάντα ανθρώπινη επίβλεψη και ξεκάθαρα πρωτόκολλα: ποιος παίρνει την τελική απόφαση όταν το σύστημα «σημαδέψει» κάποιον ως ύποπτο; Πώς διασφαλίζεται ότι δεν θα υπάρξουν υπερβολές ή αδικίες; Αυτά τα ερωτήματα είναι το επόμενο μεγάλο στοίχημα για κάθε επαγγελματία της ασφάλειας.

Κι αν όλα τα παραπάνω φαίνονται high-tech, στην πράξη το βασικό κριτήριο επιτυχίας μιας εκδήλωσης παραμένει η ισορροπία: ασφάλεια χωρίς ενόχληση. Όσο πιο «αόρατη» είναι η τεχνολογία, τόσο καλύτερα λειτουργεί για όλους. Όσο λιγότερο διακόπτει τη ροή, τόσο πιο πετυχημένη θεωρείται. Το ιδανικό είναι η ασφάλεια να γίνεται «υποδομή», όχι εμπόδιο, να προστατεύει χωρίς να φαίνεται, να προβλέπει πριν χρειαστεί να επέμβει.

Το αύριο των εκδηλώσεων: Τεχνολογία με ανθρώπινο πρόσωπο

Το μέλλον φέρνει ακόμα περισσότερη ολοκλήρωση. Με το 5G και το edge computing, τα δεδομένα θα φτάνουν ταχύτατα στο κέντρο ελέγχου. Ο υπεύθυνος ασφάλειας θα βλέπει στην οθόνη του εικόνες, alerts και προτάσεις του AI για το τι να κάνει αν προκύψει συνωστισμός, πανικός ή απειλή. Όλα τα συστήματα, κάμερες, drones, checkpoints, εισιτήρια, πληρωμές, εφαρμογές θα «μιλούν» μεταξύ τους, κάνοντας την απόκριση άμεση, χωρίς χάσιμο χρόνου. Και, ίσως, για πρώτη φορά, η τεχνολογία θα φτάσει στο σημείο να «διδάσκει» και τους ίδιους τους επαγγελματίες ασφάλειας πώς να αντιδρούν: μέσω VR προσομοιώσεων, τακτικής εκπαίδευσης, ανάλυσης πραγματικών περιστατικών, όλα βασισμένα σε τεχνητή νοημοσύνη.

Το μεγάλο ζητούμενο, όμως, δεν αλλάζει: κάθε μέτρο, κάθε τεχνολογικό σύστημα, κάθε νέα ιδέα οφείλει να σέβεται πρώτα και κύρια τον άνθρωπο, τα δικαιώματα, την προσωπική ζωή, την αξιοπρέπεια. Ο κόσμος των μαζικών εκδηλώσεων ζει για το «μαζί». Η συλλογική εμπειρία είναι το ζητούμενο, όχι ο φόβος, η καχυποψία ή το άγχος ότι «σε παρακολουθούν». Η καλύτερη τεχνολογία είναι αυτή που αφήνει τον επισκέπτη να ξεχάσει ότι υπάρχει: να απολαύσει τη στιγμή, γνωρίζοντας μόνο στο πίσω μέρος του μυαλού του ότι, αν συμβεί κάτι, η ασφάλεια θα λειτουργήσει άμεσα, χωρίς δράμα, χωρίς πανικό.

Η Εξισορρόπηση της ασφάλειας με την εμπειρία του επισκέπτη είναι η πλέον σημαντική πρόκληση. Και κάπου εκεί, ανάμεσα στην αόρατη προστασία και την υπεύθυνη χρήση της τεχνολογίας, διαμορφώνεται το πραγματικό μέλλον της ασφάλειας εκδηλώσεων. Όσο περισσότερο χτίζουμε εμπιστοσύνη, τόσο περισσότερο θα μπορούμε να αξιοποιούμε τα εργαλεία που η καινοτομία προσφέρει. Γιατί, τελικά, η πρόοδος στην ασφάλεια δεν είναι θέμα αριθμών ή gadget, αλλά θέμα κουλτούρας, διαλόγου και –κυρίως– σεβασμού. Σε έναν κόσμο που αλλάζει διαρκώς, αυτό είναι το μόνο σταθερό σημείο. Οι εκδηλώσεις του αύριο θα είναι ασφαλείς, και θα είναι και ανθρώπινες, αρκεί να το θέλουμε πραγματικά.

Τελικές Σκέψεις

Υιοθετώντας νέα μέτρα ασφαλείας, από την ανίχνευση όπλων και τη ρομποτική έως την ενσωμάτωση AI και την επιτήρηση σε πραγματικό χρόνο έως την ενσωμάτωση στον κυβερνοχώρο, οι διοργανωτές εκδηλώσεων και οι ομάδες ασφαλείας τους μπορούν να δημιουργήσουν ασφαλέστερα και εξυπνότερα περιβάλλοντα για τους συμμετέχοντες. Καθώς οι απειλές γίνονται όλο και πιο περίπλοκες, ο κλάδος πρέπει να παραμείνει ευέλικτος και να καινοτομεί συνεχώς για να παραμείνει μπροστά από τους αναδυόμενους κινδύνους.

Οι αναδυόμενοι ηγέτες στην ασφάλεια των εκδηλώσεων δεν θα αντιδρούν μόνο στις απειλές. Θα τις προβλέψουν και θα τις αποτρέψουν, διαμορφώνοντας ένα μέλλον όπου η ασφάλεια θα είναι τόσο απρόσκοπτη όσο και έξυπνη. Καθώς ο κλάδος εξελίσσεται, η συνεργασία μεταξύ της τεχνολογίας, των αρχών επιβολής του νόμου και των επαγγελματιών εκδηλώσεων θα είναι ζωτικής σημασίας για την οικοδόμηση μιας ασφαλούς, προσαρμόσιμης και έτοιμης για το μέλλον υποδομής ασφάλειας.