Η Νέα Εποχή στην Προστασία Στελεχών Επιχειρήσεων

Οι προκλήσεις και σχετική έρευνα του ASIS International

Η ασφάλεια των στελεχών υψηλής θέσης σε επιχειρήσεις αποτελεί πλέον κρίσιμο ζήτημα παγκοσμίως. Οι επιθέσεις κατά CEOs και άλλων κορυφαίων στελεχών στις Ηνωμένες Πολιτείες τα τελευταία χρόνια – από απειλές φυσικής βίας μέχρι στοχευμένες κυβερνοεπιθέσεις – δείχνουν ότι οι παραδοσιακές στρατηγικές προστασίας συχνά δεν επαρκούν. Η νέα διεθνής έρευνα της ASIS International, με τίτλο The Executive Threat Environment 2025 που δημοσιεύτηκε αποτυπώνει με σαφήνεια τις τάσεις, προκλήσεις και αδυναμίες που χαρακτηρίζουν σήμερα τον τομέα της Executive Protection (EP).

Ανάλυση του
Βλάση Αμανατίδη

 Στον σύγχρονο επιχειρηματικό κόσμο, όπου η ταχύτητα της πληροφορίας και η δημόσια έκθεση των ηγετών είναι πρωτοφανείς, η προστασία υψηλόβαθμων στελεχών δεν αποτελεί πια πολυτέλεια, αλλά ζήτημα επιβίωσης και εταιρικής συνέχειας

Η συνεχής εξέλιξη των κινδύνων απαιτεί μια προληπτική, ευέλικτη και πληροφοριακά καθοδηγούμενη προσέγγιση για την προστασία των ανθρώπων που ηγούνται επιχειρήσεων. Καθώς η πολιτική πόλωση, η διαδικτυακή ριζοσπαστικοποίηση, ο ακραίος ακτιβισμός και οι ψηφιακά διασυνδεδεμένες απειλές συγκλίνουν, το πεδίο κινδύνου για τα ανώτατα στελέχη δεν υπήρξε ποτέ πιο έντονο – ούτε πιο επικίνδυνο.

Η δολοφονία του CEO της United Healthcare, η εν ψυχρώ επίθεση σε γερουσιαστή της Μινεσότα και τον σύζυγό της, καθώς και η πρόσφατη δολοφονία του Charlie Kirk υπενθυμίζουν ότι οι εχθρικοί παράγοντες δεν περιορίζονται σε αναρτήσεις στο διαδίκτυο — κάποιοι προχωρούν σε πράξη. Αυτά τα περιστατικά ωθούν τους οργανισμούς να επανεξετάσουν ριζικά την προσέγγισή τους στην προστασία της ηγεσίας τους.

Στην Ελλάδα, οι φυσικές επιθέσεις κατά στελεχών μπορεί να είναι πιο σπάνιες, αλλά οι ψηφιακές απειλές αυξάνονται σταθερά. Οι επιχειρήσεις καλούνται να συνδυάσουν μέτρα προστασίας για την προσωπική ασφάλεια των στελεχών με ψηφιακές πρακτικές ασφαλείας που περιλαμβάνουν παρακολούθηση απειλών, ενημέρωση για κινδύνους και εκπαίδευση προσωπικού. Δεν είναι πάντως λίγες οι φορές που έχουμε παραβατικές και ακτιβιστικές ενέργειες, αλλά και ακραίες δράσεις όπως εκρηκτικούς μηχανισμούς στα σπίτια που διαμένουν στελέχη επιχειρήσεων ή ακόμα και προβεβλημένων δημοσιογράφων και στη χώρα μας

Σήμερα, όλο και περισσότερες εταιρείες εγκαταλείπουν τα αντιδραστικά μοντέλα ασφάλειας και υιοθετούν προληπτικές, intelligence-driven προσεγγίσεις. Η εκτελεστική προστασία δεν αφορά πλέον μόνο τη συνοδεία ενός CEO από το αυτοκίνητο στην επιχείρηση ή την οικία, είναι ένα δυναμικό σύστημα φυσικής προστασίας, ανάλυσης πληροφοριών σε πραγματικό χρόνο, ανίχνευσης απειλών και σχεδιασμού ανθεκτικότητας, που πρέπει να προσαρμόζεται διαρκώς. Βρισκόμαστε, χωρίς αμφιβολία, σε μια νέα εποχή εκτελεστικής ασφάλειας.

Αναγνωρίζοντας τους Δείκτες Αυξημένου Κινδύνου

Το πρώτο βήμα για την προστασία των στελεχών είναι η αξιολόγηση κινδύνων. Αυτό περιλαμβάνει:

• Ανάλυση προσωπικών κινδύνων: Εντοπισμός πιθανών απειλών στην καθημερινότητα των στελεχών (σπίτι, μετακινήσεις, κοινωνικά δίκτυα).
• Αξιολόγηση επιχειρησιακών κινδύνων: Σύνδεση των απειλών με την εταιρική στρατηγική και τα κρίσιμα δεδομένα.
• Διαχείριση ευαισθητοποίησης: Εκπαίδευση στελεχών για αναγνώριση ύποπτων γεγονότων, phishing μηνυμάτων και κοινωνικής μηχανικής.

Με βάση την ανάλυση, εφαρμόζονται μέτρα όπως συστήματα επιτήρησης κατοικίας, συνοδεία κατά μετακινήσεις, διαχείριση κινδύνων ταξιδιών και ασφάλεια ψηφιακών λογαριασμών.

Ένα αποτελεσματικό πρόγραμμα προστασίας στελεχών ξεκινά με σαφήνεια γύρω από το πότε πρέπει να αυξηθεί το επίπεδο ασφάλειας. Ο κίνδυνος δεν εκδηλώνεται πάντα ως ρητή απειλή· συχνά είναι η συσσώρευση λεπτών ενδείξεων.

Οι πρώτες ενδείξεις εμφανίζονται σχεδόν πάντα στο διαδίκτυο: άμεσες ή έμμεσες απειλές στα social media, εκστρατείες παρενόχλησης, περιστατικά “doxxing” ή διαρροή προσωπικών στοιχείων σε εξτρεμιστικούς κύκλους απαιτούν άμεση διερεύνηση. Ένα μεμονωμένο σχόλιο μπορεί να μην είναι ανησυχητικό· η επανάληψη, ο συντονισμός ή η διάδοση σε πολλαπλές πλατφόρμες είναι “κόκκινη σημαία”.

Τα ταξίδια αποτελούν επίσης κρίσιμο παράγοντα. Δημόσιες εμφανίσεις, διεθνείς μετακινήσεις ή επισκέψεις σε περιοχές με αναταραχή απαιτούν πολυεπίπεδο σχεδιασμό. Ακόμη και μια ρουτίνα μετακίνηση μπορεί να γίνει ευάλωτη εάν αλλάξει ξαφνικά ή προσελκύσει δημοσιότητα.

Τέλος, η αξιοποίηση αξιόπιστων πηγών πληροφοριών, είτε από εσωτερική παρακολούθηση είτε από συνεργασία με τις αρχές, είναι καθοριστική. Αν εντοπιστεί επιτήρηση κοντά στην κατοικία ενός στελέχους ή αν το όνομά του εμφανίζεται επανειλημμένα σε εχθρικά φόρουμ, το ερώτημα δεν είναι “αν”, αλλά “πότε” πρέπει να υπάρξει αναβάθμιση μέτρων. Οι ώριμοι οργανισμοί ορίζουν συγκεκριμένα αυτά τα όρια, δίνοντας στα τμήματα ασφαλείας την εξουσιοδότηση να κινητοποιηθούν άμεσα όταν εμφανίζονται προειδοποιητικά σημάδια.

 

Ασφάλεια Εκδηλώσεων σε Καθεστώς Αυξημένου Κινδύνου

Οι δημόσιες εμφανίσεις είναι από τα πιο πολύπλοκα σενάρια για τις ομάδες εκτελεστικής προστασίας. Όταν ο κίνδυνος είναι αυξημένος, ο σχεδιασμός πρέπει να μεταβαίνει από τη ρουτίνα σε σχεδιασμό με πολυεπίπεδη άμυνα.

Η επιλογή του χώρου είναι το πρώτο βήμα. Μια πλήρης αυτοψία πρέπει να εντοπίζει σημεία συμφόρησης, εξόδους κινδύνου και “τυφλά σημεία”. Όπου είναι εφικτό, ο έλεγχος της περιμέτρου μέσω διαπιστευμένων εισόδων, προεγγραφής και ανίχνευσης όπλων είναι απαραίτητος. Το εξειδικευμένο προσωπικό που μπορεί να αναγνωρίζει εχθρική συμπεριφορά λειτουργεί ως “πολλαπλασιαστής ισχύος”.

Η ορατότητα είναι εξίσου κρίσιμη. Τα στελέχη πρέπει να τοποθετούνται σε ασφαλείς, ελεγχόμενες θέσεις, προστατευμένες από απρόβλεπτες ζώνες. Οι γωνίες λήψης και ο φωτισμός μπορούν να ρυθμιστούν ώστε να μειώνουν την έκθεση.

Η ασφάλεια των διαδρομών απαιτεί εναλλακτικές και απρόβλεπτες επιλογές: διαφοροποιημένες αφίξεις, εναλλακτικές έξοδοι και προπομποί που ελέγχουν κάθε σημείο εκ των προτέρων. Καθ’ όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης, ένα κέντρο επιχειρήσεων πρέπει να παρακολουθεί σε πραγματικό χρόνο τις εξελίξεις, με έτοιμα σχέδια έκτακτης ανάγκης για κάθε ενδεχόμενο — από ιατρικά περιστατικά έως διαδηλώσεις.

Ο στόχος δεν είναι να απομονωθούν οι ηγέτες από τους ανθρώπους τους, αλλά να δημιουργηθεί ένα ευέλικτο και ανθεκτικό πλέγμα προστασίας που ελαχιστοποιεί την έκθεση χωρίς να διακόπτει τη λειτουργία της επιχείρησης.

Ενίσχυση της Ασφάλειας στο Γραφείο του Στελέχους

Ο εταιρικός χώρος συχνά υποτιμάται ως πιθανό περιβάλλον κινδύνου, παρότι οι εσωτερικές απειλές και η εργασιακή βία αποτελούν διαρκείς προκλήσεις. Ένα σύγχρονο γραφείο πρέπει να διαθέτει πολυεπίπεδους, τεχνολογικά υποστηριζόμενους ελέγχους.

Η βασική υποδομή πρέπει να περιλαμβάνει βιομετρικά συστήματα, ηλεκτρονικές κάρτες πρόσβασης και χρονικούς περιορισμούς. Οι επισκέπτες πρέπει να διαθέτουν προσωρινά, αυτο-ακυρούμενα διαπιστευτήρια, ενώ η είσοδός τους να συνοδεύεται πάντα από προσωπικό ασφαλείας. Ο έλεγχος όπλων και αποσκευών αποτρέπει ευκαιριακές απειλές.

Η τεχνολογία, ωστόσο, δεν επαρκεί από μόνη της. Η εκπαίδευση του προσωπικού είναι ζωτικής σημασίας: οι εργαζόμενοι πρέπει να γνωρίζουν πώς να αναγνωρίζουν και να αναφέρουν ύποπτες συμπεριφορές. Εμπιστευτικά κανάλια αναφοράς και διεπιστημονικές ομάδες αξιολόγησης απειλών εξασφαλίζουν ότι καμία ένδειξη δεν αγνοείται.

Η αρχή της «ελάχιστης αναγκαίας πρόσβασης» πρέπει να καθοδηγεί όλα τα δικαιώματα εισόδου, με τακτικούς ελέγχους στις άδειες πρόσβασης. Σε συνδυασμό με συνεχή ψηφιακή παρακολούθηση και ολοκλήρωση με τα συστήματα επιτήρησης, μειώνεται η πιθανότητα ένας εσωτερικός παράγοντας –εκούσια ή υπό πίεση– να εκμεταλλευθεί τη θέση του.

 

Ανίχνευση Ριζοσπαστικοποίησης και Εσωτερικού Εξαναγκασμού

Μία από τις πιο περίπλοκες προκλήσεις είναι η έγκαιρη ανίχνευση ριζοσπαστικοποίησης ή εξαναγκασμού εργαζομένων πριν επηρεάσει την επιχειρησιακή ασφάλεια. Εδώ, η παρατήρηση, η τεχνολογία και η εταιρική κουλτούρα πρέπει να λειτουργούν συμπληρωματικά.

Τα προειδοποιητικά σημάδια συνήθως εκδηλώνονται στη συμπεριφορά: απότομες αλλαγές στάσης, εχθρικότητα, απομόνωση, εμμονή με παράπονα ή ξαφνικό ενδιαφέρον για εξτρεμιστικές ιδεολογίες. Όπου είναι νόμιμο, η παρακολούθηση ψηφιακών ιχνών (π.χ. κοινοποίηση ακραίου περιεχομένου ή απότομες μεταβολές στην επικοινωνία) μπορεί να αποκαλύψει πιθανούς κινδύνους.

Καθοριστικής σημασίας είναι η ύπαρξη ασφαλών και εμπιστευτικών καναλιών αναφοράς. Οι εργαζόμενοι πρέπει να γνωρίζουν ότι μπορούν να εκφράσουν ανησυχίες χωρίς φόβο αντιποίνων. Όταν εντοπιστεί πρόβλημα, οι εκπαιδευμένες ομάδες αξιολόγησης απειλών πρέπει να ενεργούν διακριτικά, σε συνεργασία με το HR και –όταν απαιτείται– τις αρχές.

Εξίσου σημαντικό είναι να καλλιεργείται μια κουλτούρα εμπιστοσύνης και υποστήριξης. Απομονωμένοι ή αποξενωμένοι εργαζόμενοι είναι πιο ευάλωτοι σε εξαναγκασμό. Τακτικοί έλεγχοι, επικοινωνία και υποστήριξη από τους προϊσταμένους λειτουργούν ως προληπτικό “αντίδοτο” στη ριζοσπαστικοποίηση.

 

Μαθήματα ανάλυσης περιπτώσεων

Τα πρόσφατα τραγικά περιστατικά έχουν αφήσει ανεξίτηλα διδάγματα για τους επαγγελματίες εκτελεστικής προστασίας.

Πρώτον, η πρόληψη πρέπει να είναι συνεχής. Η ασφάλεια δεν μπορεί πλέον να είναι ένα “background function” που ενεργοποιείται μόνο σε συναντήσεις ή δημόσιες εμφανίσεις. Τα στελέχη διατρέχουν κινδύνους στην κατοικία, στην οικογένεια και στα ψηφιακά τους ίχνη. Τα σύγχρονα προγράμματα επεκτείνουν πλέον την προστασία και σε αυτές τις σφαίρες.

Δεύτερον, οι συνεργασίες έχουν κρίσιμη σημασία. Καμία εταιρική ομάδα δεν μπορεί να ανταπεξέλθει μόνη της στο σημερινό περιβάλλον. Πολλοί οργανισμοί συνεργάζονται με εξειδικευμένους παρόχους που προσφέρουν ανάλυση απειλών σε πραγματικό χρόνο, ανίχνευση κινδύνων μέσω AI και ευέλικτους πόρους προστασίας. Έτσι, οι εσωτερικές ομάδες επικεντρώνονται στη στρατηγική, αξιοποιώντας εξωτερική τεχνογνωσία για την τακτική υλοποίηση.

Τρίτον, η επικοινωνία είναι αδιαπραγμάτευτη. Οι συνεργασίες μεταξύ διωκτικών αρχών, εταιρικής ασφάλειας, ιδιωτικών παρόχων και συναφών οργανισμών ενισχύονται. Η ανταλλαγή πληροφοριών σε πραγματικό χρόνο, η κοινή προσομοίωση σεναρίων και οι συμφωνίες αμοιβαίας συνδρομής αποτελούν πλέον βέλτιστη πρακτική.

Αυτό είναι το νέο περιβάλλον της εκτελεστικής προστασίας: ένα πεδίο όπου η τεχνολογία, η ανάλυση πληροφοριών και η ανθρώπινη κρίση συνυπάρχουν. Η αποστολή των επαγγελματιών ασφαλείας είναι να προλαμβάνουν, να προβλέπουν και να προσαρμόζονται, ώστε οι ηγέτες που καθοδηγούν τους οργανισμούς να μπορούν να το κάνουν με ασφάλεια.

Η ασφάλεια των στελεχών είναι πλέον κρίσιμος παράγοντας επιχειρησιακής συνέχειας. Η προληπτική ανάλυση κινδύνου, η τεχνολογική υποστήριξη σε πραγματικό χρόνο και η οργανωσιακή κουλτούρα ασφαλείας αποτελούν τις βάσεις για να παραμείνουν οι ηγέτες επιχειρήσεων προστατευμένοι. Ενώ η ελληνική πραγματικότητα παρουσιάζει χαμηλότερο ποσοστό φυσικών επιθέσεων, η ψηφιακή απειλή και η ανάγκη ολοκληρωμένης στρατηγικής προστασίας είναι εξίσου επιτακτική.

Η επιτυχής εφαρμογή αυτών των πρακτικών επιτρέπει στα στελέχη να επικεντρωθούν στις επιχειρηματικές αποφάσεις τους, χωρίς να υπονομεύεται η προσωπική τους ασφάλεια και η σταθερότητα της επιχείρησης.

Ευρήματα της Έκθεσης ASIS 2025

Η νέα διεθνής έρευνα της ASIS International, με τίτλο The Executive Threat Environment 2025 και σε συνεργασία με την Everbridge, χαρτογραφεί το τρέχον περιβάλλον απειλών και τις προσεγγίσεις που ακολουθούνται διεθνώς για την προστασία ηγετικών στελεχών σε επιχειρήσεις, οργανισμούς και κυβερνητικούς φορείς.

Το Δείγμα της έρευνας είναι

• • 824 συμμετέχοντες (401 στελέχη ασφάλειας, 110 σύμβουλοι).
  • Το 55% δραστηριοποιείται σε διεθνές επίπεδο.

• Κλάδοι: τραπεζικός, βιομηχανικός, υγεία, τεχνολογία, ενέργεια κ.ά.

Από την απομόνωση στη στρατηγική προτεραιότητα

Η αφορμή για την έρευνα δεν θα μπορούσε να είναι πιο χαρακτηριστική: η δολοφονία του CEO της United Health, Brian Thompson, τον Δεκέμβριο του 2024, έδειξε πόσο ευάλωτα παραμένουν ακόμα και τα πιο προβεβλημένα στελέχη, ακόμη και σε περιβάλλοντα με αυξημένα μέτρα ασφαλείας.

Η ASIS, μέσα από δύο εκτεταμένες έρευνες (μία σε επαγγελματίες ασφάλειας και μία σε συμβούλους), κατέγραψε τη σημερινή πραγματικότητα σε περισσότερους από 500 οργανισμούς παγκοσμίως. Το βασικό συμπέρασμα: η προστασία στελεχών αναβαθμίζεται ραγδαία — όχι μόνο ποσοτικά, αλλά και ως προς τη στρατηγική της σημασία.

Περισσότεροι από 4 στους 10 επαγγελματίες ασφάλειας (42%) δηλώνουν ότι το ενδιαφέρον για την προστασία στελεχών έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία δύο χρόνια, ενώ μόλις το 5% παρατηρεί κάμψη. Οι αιτίες είναι σαφείς:

• αύξηση δημόσιων απειλών και στοχοποιήσεων (72%),
• υψηλού προφίλ περιστατικά (69%),
• και μεταβολές στα ταξίδια και στα μοντέλα εργασίας (24%).

Η ασφάλεια των στελεχών παύει να είναι αμιγώς «φυσική προστασία» και εξελίσσεται σε ολιστικό μηχανισμό διαχείρισης κινδύνων, πληροφορίας και φήμης.

Δομές και λειτουργίες Executive Protection

Σύμφωνα με την έρευνα, το 30% των οργανισμών διαθέτει πλέον επίσημη και θεσμοθετημένη πολιτική EP, με ξεχωριστή ομάδα και προϋπολογισμό, ενώ 41% το εντάσσουν σε μια ευρύτερη στρατηγική εταιρικής ασφάλειας.

Οι πολύ μεγάλες επιχειρήσεις (>100.000 εργαζόμενοι) πρωτοπορούν: πάνω από οι μισές (55%) έχουν δομημένο και πλήρως επιχειρησιακό πρόγραμμα προστασίας στελεχών, έναντι μόλις 26% στις μικρότερες εταιρείες.

Η στελέχωση ακολουθεί παρόμοια λογική:

• 44% χρησιμοποιούν in-house προσωπικό ασφαλείας,
• 29% ακολουθούν υβριδικό μοντέλο (εσωτερικοί + εξωτερικοί συνεργάτες),
• ενώ μόλις 8% βασίζονται αποκλειστικά σε εξωτερικούς παρόχους.

Η καθημερινή πραγματικότητα της προστασίας

Παρά την αυξημένη προσοχή, η πρακτική εφαρμογή παραμένει ανομοιογενής.
Μόνο το 38% των οργανισμών παρέχει 24ωρη φυσική προστασία στους βασικούς ηγέτες, ενώ 30% δεν προσφέρουν καμία ειδική φροντίδα όταν οι executives βρίσκονται στο σπίτι.

Η συλλογή και αξιοποίηση πληροφοριών αποτελεί τη ραχοκοκαλιά κάθε προγράμματος EP. Η OSINT (Open-Source Intelligence) είναι πλέον το πιο διαδεδομένο εργαλείο, με πάνω από 60% των οργανισμών να τη χρησιμοποιούν. Παράλληλα, κυριαρχούν τα εργαλεία διαχείρισης ταξιδιωτικού κινδύνου, οι πλατφόρμες παρακολούθησης και τα mobile emergency apps. Ωστόσο, λιγότεροι από τους μισούς χρησιμοποιούν τεχνικά μέσα κυβερνοασφάλειας ή ανίχνευσης υποκλοπών (bug sweeping) — γεγονός που αφήνει επικίνδυνα κενά.

Όταν το πρόβλημα είναι… οι ίδιοι οι ηγέτες

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ευρήματα της ASIS είναι πως το μεγαλύτερο εμπόδιο στην αποτελεσματική προστασία των στελεχών είναι οι ίδιοι οι executives.

Συγκεκριμένα, 47% των επαγγελματιών ασφαλείας δηλώνουν ότι συναντούν αντίσταση ή μη συμμόρφωση από τους προστατευόμενους, ενώ 58% αναφέρουν περιορισμένους προϋπολογισμούς. Η συνδυαστική αυτή στάση αντανακλά, ουσιαστικά, έλλειψη κατανόησης της αξίας του EP ως εργαλείου επιχειρησιακής συνέχειας.

Οι σύμβουλοι ασφαλείας προτείνουν μια διαφορετική προσέγγιση: η προστασία πρέπει να παρουσιαστεί όχι ως περιορισμός, αλλά ως παράγοντας ενίσχυσης της παραγωγικότητας, της φήμης και της βιωσιμότητας του οργανισμού. Με άλλα λόγια, το security πρέπει να λειτουργεί ως «enabler» και όχι ως «obstacle» της επιχειρησιακής επιτυχίας.

Η τεχνολογία ως επιταχυντής και ζητούμενο

Παρά το ενδιαφέρον για τεχνολογικά μέσα, η έρευνα δείχνει χάσμα ανάμεσα στη σημασία και στην πραγματική υιοθέτηση τους. Για παράδειγμα:

Πεδίο	Θεωρείται πολύ σημαντικό	Υλοποιείται πλήρως
Real-time OSINT & social media monitoring	63%	50%
Προστασία ψηφιακών επικοινωνιών	57%	42%
Ανάλυση συμπεριφορικών ανωμαλιών	48%	33%
Predictive analytics	52%	39%

Το 1/3 των οργανισμών δεν διαθέτει ακόμη μηχανισμούς καταγραφής δεδομένων, δεικτών απόδοσης (KPIs) ή ROI αναφορικά με την αξία του EP, γεγονός που δυσκολεύει τη διοικητική υποστήριξη και την εξασφάλιση πόρων.

Η ASIS υπογραμμίζει ότι ό,τι δεν μετράται, δεν αξιολογείται — και προτείνει την ανάπτυξη αυτοματοποιημένων αναφορών, dashboards και risk analytics ως μέσο ενίσχυσης της διαφάνειας και της εμπιστοσύνης προς τις διοικήσεις.

Ταξίδια στελεχών: το ασθενές σημείο

Η διαχείριση κινδύνων σε επαγγελματικά ταξίδια παραμένει προβληματική:

• 29% των οργανισμών δηλώνουν ότι η ασφάλεια δεν έχει ουσιαστικό ρόλο στη διαδικασία σχεδιασμού ταξιδιών,
• 25% πραγματοποιούν εκτιμήσεις κινδύνου “μερικές φορές” ή ποτέ,
• και 26% δεν κάνουν καθόλου pre-travel briefings.

Επιπλέον, το 40% των οργανισμών δεν εφαρμόζει real-time tracking των στελεχών, ενώ το 21% δεν έχει πρωτόκολλα αντιμετώπισης επεισοδίων (π.χ. απαγωγή, ιατρικό συμβάν, τρομοκρατικό χτύπημα).

Οι πιο συχνές απειλές που αξιολογούνται:

• τρομοκρατία (78%),
• πολιτική αστάθεια (75%),
• απαγωγές (66%),
• και φυσικά ατυχήματα ή ιατρικά περιστατικά (59%).

Η ASIS επισημαίνει ότι η προετοιμασία και οι διαδικασίες αντίδρασης είναι εξίσου σημαντικές με τα φυσικά μέτρα προστασίας.

 

Εκπαίδευση: το πιο αδύναμο κρίκο

Η εκπαίδευση παραμένει τομέας με σημαντικά περιθώρια βελτίωσης:

• 25% των οργανισμών δεν έχουν πραγματοποιήσει ποτέ ασκήσεις σεναρίων (tabletops),
• μόλις 13% τις κάνουν σε μηνιαία βάση,
• ενώ μόνο 66% των στελεχών έχουν εκπαιδευτεί στη βασική “situational awareness”.

Οι επαγγελματίες EP εκπαιδεύονται συχνότερα σε πρώτες βοήθειες, ανίχνευση παρακολούθησης, οδήγηση αποφυγής και τεχνικές αποκλιμάκωσης, ωστόσο η εκπαίδευση των ίδιων των executives παραμένει επιφανειακή.

Η ASIS τονίζει ότι η κουλτούρα ασφάλειας πρέπει να είναι κοινή ευθύνη, όχι αποκλειστικό προνόμιο των ομάδων προστασίας.

Από τη φυσική ασφάλεια στη διαχείριση φήμης

Ένα από τα πλέον καινοτόμα σημεία της έκθεσης αφορά την ένταξη της «διαχείρισης φήμης» στο πεδίο της ασφάλειας.

Το 33% των security departments δηλώνουν ότι είναι πλέον υπεύθυνα για την online φήμη των στελεχών, αξιοποιώντας τα ίδια εργαλεία OSINT και social listening που χρησιμοποιούνται για την ανίχνευση απειλών.

Η σύνδεση είναι προφανής: η δημόσια εικόνα ενός ηγέτη επηρεάζει άμεσα το επίπεδο κινδύνου στοχοποίησης. Ένα αρνητικό αφήγημα μπορεί να γίνει γρήγορα πηγή απειλής — είτε ψηφιακής είτε φυσικής.

Συμπεράσματα και προοπτικές

Η έκθεση Executive Threat Environment 2025 καταλήγει σε ένα σαφές συμπέρασμα:
Η προστασία στελεχών πρέπει να εξελιχθεί από λειτουργία “αντίδρασης” σε μηχανισμό “πρόληψης και ανθεκτικότητας”.

Για να το πετύχουν αυτό οι οργανισμοί, χρειάζονται:

1. Ολιστική προσέγγιση EP, που συνδέει φυσική, ψηφιακή και κοινωνική ασφάλεια.
2. Ενσωμάτωση τεχνολογίας και data analytics για προβλεπτική ανάλυση κινδύνων.
3. Ενεργή εμπλοκή της διοίκησης με KPIs, αναφορές και επιχειρησιακή διαφάνεια.
4. Εκπαίδευση όλων των εμπλεκομένων – όχι μόνο των προστατών αλλά και των προστατευόμενων.
5. Διαχείριση φήμης και επικοινωνίας ως νέα διάσταση του corporate security.

Η ASIS International προβάλλει ένα μήνυμα-κλειδί:

Η ασφάλεια των στελεχών δεν είναι θέμα προσωπικής προστασίας, αλλά ζήτημα στρατηγικής ανθεκτικότητας και εταιρικής ευθύνης.

Σε έναν κόσμο όπου η δημόσια έκθεση, οι κυβερνοαπειλές και οι κοινωνικές εντάσεις συνθέτουν ένα μεταβαλλόμενο πεδίο κινδύνου, οι οργανισμοί που θα επενδύσουν έγκαιρα σε ολοκληρωμένα προγράμματα Executive Protection, θα είναι αυτοί που θα μπορούν να εγγυηθούν όχι μόνο την ασφάλεια των ανθρώπων τους, αλλά και τη σταθερότητα, τη φήμη και τη βιωσιμότητα του ίδιου του brand τους.

Πηγή : ASIS International