Ο “πόλεμος» του Χαλκού: Η μεγάλη αόρατη απειλή για τις κρίσιμες υποδομές

Πως θα προστατεύσουμε τη λειτουργία των εγκαταστάσεων

 Ο χαλκός, μπορεί να μην είναι… χρυσός, όμως, για τις εγκληματικές οργανώσεις αποτελεί πολύτιμη λεία και για τους διαχειριστές κρίσιμων υποδομών και σημαντικών εγκαταστάσεων, η κλοπή του μπορεί να κοστίσει πολύ περισσότερο από την αξία του ίδιου του μετάλλου! Αξίζει λοιπόν να αναλύσουμε αυτό το φαινόμενο που αποτελεί «πληγή» όχι μόνο στη χώρα μας αλλά και να αναδείξουμε βασικές προσεγγίσεις θωράκισης των εγκαταστάσεων από τη δράση των ομάδων κλοπής του χαλκού. 

 Του Αριστοτέλη Λυμπερόπουλου

 Έστω και μια πολύ μικρή ποσότητα απώλειας καλωδίων μπορεί να οδηγήσει σε διακοπές λειτουργίας ηλεκτροδότησης εγκαταστάσεων ενώ η αφαίρεση καλωδίων σηματοδότησης να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στην ασφαλή λειτουργία ενός σιδηροδρομικού δικτύου.

Η κλοπή χαλκού, επομένως, δεν αποτελεί πλέον απλώς ένα ζήτημα μικροεγκληματικότητας ή οικονομικής ζημιάς. Καθώς ο χαλκός αποτελεί βασικό υλικό για τα ενεργειακά δίκτυα, τις τηλεπικοινωνίες, τους σιδηροδρόμους, τις εγκαταστάσεις ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και τα data centers, η προστασία του συνδέεται πλέον άμεσα με την επιχειρησιακή συνέχεια και την ανθεκτικότητα των ίδιων των υποδομών.

Ένα υπαρκτό σημαντικό πρόβλημα με επιτακτική ανάγκη επίλυσης

Τα περιστατικά των τελευταίων μηνών στην Ελλάδα επιβεβαιώνουν ότι το πρόβλημα αποκτά μεγαλύτερη έκταση και πιο στρατηγικό χαρακτήρα. Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι πλέον μόνο πώς θα αποτρέψουμε μια κλοπή χαλκού, αλλά πώς θα προστατεύσουμε τις υποδομές που εξαρτώνται από αυτόν. Και η απάντηση φαίνεται να περνά από ένα νέο μοντέλο πολυεπίπεδης, προληπτικής και τεχνολογικά ενισχυμένης περιμετρικής προστασίας

Τρία σημαντικά  περιστατικά εγκληματικότητας εξιχνιάσθηκαν μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2026. To πρώτο αφορά την εξάρθρωση της «Μαφίας του Χαλκού» στη Θεσσαλία (Μάιος – Ιούνιος 2026). Η Ελληνική Αστυνομία κατάφερε να εξαρθρώσει μια τεράστια εγκληματική οργάνωση που «ξήλωνε» συστηματικά μετασχηματιστές του ΔΕΔΔΗΕ σε αγροτικές περιοχές της Καρδίτσας και της Λάρισας. Οι δράστες είχαν πραγματοποιήσει συνολικά 561 κλοπές χαλκού, με το άμεσο κέρδος τους να ξεπερνά τις 890.000 ευρώ, ενώ η συνολική ζημιά για τον ΔΕΔΔΗΕ άγγιξε τα 3 εκατομμύρια ευρώ. Συνελήφθησαν 25 άτομα, εκ των οποίων τα 7 άτομα οδηγήθηκαν σε προφυλάκιση στη φυλακή.

Το Μάρτιο του 2026, ένας 40χρονος αφαίρεσε 70 κιλά καλωδίων χαλκού από τις εγκαταστάσεις του ΟΣΕ στην περιοχή της Διαλογής, δυτικά της Θεσσαλονίκης. Ο δράστης έγινε αντιληπτός από τον φύλακα, ο οποίος ειδοποίησε την αστυνομία, με αποτέλεσμα να συλληφθεί επ’ αυτοφώρω.

Τέλος, το  Φεβρουάριο του 2026 το Τμήμα Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Κομοτηνής εξάρθρωσε ομάδα που έκλεβε χαλκό από μετασχηματιστές σε αγροτικές περιοχές.  Μετά από επεισοδιακό εντοπισμό με τη συνδρομή αστυνομικού σκύλου, συνελήφθησαν τρεις ημεδαποί για διακεκριμένη κλοπή και επικίνδυνη οδήγηση.

Αυτά αποτελούν μόνο ορισμένους από τους κρίκους σε μια αλυσίδα εγκληματικών ενεργειών που έχουν ένα κοινό σημείο. Την κλοπή χαλκού με σκοπό την εκμετάλλευση των κλοπιμαίων και τη μεταπώληση τους στη μαύρη αγορά με τελικό σκοπό την επίτευξη μεγάλου και εύκολου κέρδους καθώς ο χαλκός παραμένει ένα από τα πιο πολύτιμα μέταλλα.

Όμως για να θέσουμε το θέμα στην πραγματική του διάσταση, οφείλουμε να αναφέρουμε ότι η κλοπή χαλκού δεν αποτελεί ένα φαινόμενο της τωρινής εποχής. Για όσους εργάζονται στον κατασκευαστικό κλάδο ή έχουν τουλάχιστον εμπλακεί με την κατασκευή ενός ακινήτου, ήταν γνωστό εδώ και δεκαετίες ότι o χαλκός και όσα εξαρτήματα περιέχουν αυτό το μέταλλο αποτελούσαν στόχο για εγκληματικές ομάδες.

Παραδείγματος χάρη,  όταν ο χαλκός άρχισε να χρησιμοποιείται ευρύτατα για τις σωληνώσεις αερίου ή ύδρευσης ήταν συχνό το φαινόμενο οι ιδιοκτήτες ή  οι κατασκευαστές των ακινήτων να βρίσκονται ξαφνικά ένα πρωί μπροστά σε μια σημαντική οικονομική καταστροφή καθώς έβλεπαν έκπληκτοι να έχουν αφαιρεθεί όλες αυτές οι εγκαταστάσεις. Το ίδιο συνέβαινε και με τα ηλεκτρολογικά καλώδια που και αυτά περιέχουν χαλκό τα οποία και αυτά αποτελούσαν αντικείμενο κλοπής. Η καταστροφή δεν ήταν μόνο οικονομική αλλά επέφερε επιπτώσεις και στην πορεία υλοποίησης του έργου με ότι συνεπάγεται αυτό.

Αυτό φυσικά δεν συνέβαινε μόνο στις μικρές οικοδομές αλλά και σε μεγάλα έργα υποδομής, παρόμοιου μεγέθους με αυτά που αναφέρθηκαν στην αρχή του άρθρου. Συζητάμε λοιπόν όλο και περισσότερο για κλοπές χαλκού είτε σωλήνων, είτε ηλεκτρολογικών καλωδίων, είτε ακόμα και μετασχηματιστών που περιέχουν χαλκό. Ακόμα και καλώδια μεταφοράς σημάτων σε σιδηροδρομικά δίκτυα γίνονται αντικείμενο κλοπής με πολλαπλές επιπτώσεις τόσο στη λειτουργία των δικτύων όσο και στην ασφάλεια των μεταφορών.

Οπότε, πλέον αυτό που παρατηρούμε όλο και πιο συχνά είναι ότι υπάρχει μια σταδιακή μετάβαση από το μοντέλο των κλοπών σε μικρά σχετικά έργα όπως ιδιωτικές κατασκευές σε μεγαλύτερα έργα που σχετίζονται με τις βασικές υποδομές ενός κράτους. Αυτό δεν αποτελεί μόνο Ελληνικό φαινόμενο αλλά είναι μια πολύ δυσάρεστη κατάσταση που εμφανίζεται με ιδιαίτερη ένταση σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες.

Δηλαδή,  δεν έχουμε να αντιμετωπίσουμε μόνο τοπικά περιστατικά με περιορισμένες οικονομικές επιπτώσεις αλλά σύνθετα γεγονότα με ευρύτερες επιπτώσεις. Μπορούν να συμβάλλουν στην πρόκληση των ακόλουθων περιστατικών:

• διακοπές λειτουργίας σιδηροδρομικών δικτύων,
• απώλεια παραγωγής σε ενεργειακές εγκαταστάσεις,
• προβλήματα τηλεπικοινωνιών,
• κινδύνους για τη δημόσια ασφάλεια.

Παρακάτω, αναλύονται οι λόγοι για τους οποίους ο χαλκός και οι υποδομές που βασίζονται στη χρήση του έχουν γίνει στόχος, οι επιπτώσεις αυτών των ενεργειών και τρόπο για την όσο το δυνατό αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.

Χαλκός ..ένα περιζήτητο μέταλλο

Γιατί όμως ο χαλκός είναι τόσο περιζήτητος και αποτελεί ένα από τους πιο σημαντικούς στόχους σε εγκληματικές ενέργειες. Προφανώς και το κόστος του είναι χαμηλότερο από άλλα υψηλής αξίας μέταλλα όπως ο χρυσός και το ασήμι και υπό φυσιολογικές συνθήκες κάποιος θα θεωρούσε εύλογα ότι δεν θα ήταν μια από τις πρώτες επιλογές για παράνομη αφαίρεση του. Όμως αυτό δεν ισχύει και οι λόγοι είναι απλοί όπως φαίνεται και στη συνέχεια :

• Παρότι δεν έχει την αξία των δύο προαναφερθέντων μετάλλων παρόλα αυτά έχει σχετικά υψηλή αξία μεταπώλησης ως ανακυκλώσιμο μέταλλο.
• Πωλείται εύκολα ως σκραπ, συχνά χωρίς να μπορεί να αποδειχθεί εύκολα από πού προήλθε.
• Υπάρχει παντού: σε ηλεκτρικά καλώδια, υποσταθμούς, εργοτάξια, κλιματιστικά, σωληνώσεις, τηλεπικοινωνιακά δίκτυα και εγκαταλελειμμένα κτίρια.
• Αφαιρείται και μεταφέρεται σχετικά εύκολα, ειδικά όταν βρίσκεται σε καλώδια ή εξωτερικές εγκαταστάσεις.
• Δεν χάνει την αξία του όταν ανακυκλώνεται και μπορεί να λιώσει και να επαναχρησιμοποιηθεί πολλές φορές.

Όλοι αυτοί οι προαναφερθέντες λόγοι οδηγούν στα αποτελέσματα που αναφέρθηκαν στην αρχή του άρθρου και κατατάσσουν τον χαλκό ανάμεσα στα υλικά μια από τις πρώτες θέσεις ως επιλογή στόχου παράνομων ενεργειών.

Εντούτοις, πλέον υπάρχουν και πιο στρατηγικές αιτίες που “ενισχύουν” την πρωτοκαθεδρία του χαλκού ως αντικείμενο κλοπής. Η προσήλωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο στόχο της μετάβασης σε ένα αποδοτικότερο μοντέλο ενεργειακής κατανάλωσης αποτελεί μια βαθύτερη και σαφώς πιο στρατηγική αιτία. Ο χαλκός αποτελεί βασικό υλικό για την κατασκευή ηλεκτρικών δικτύων, υποθαλάσσιων καλωδίων, φωτοβολταικών και αιολικών πάρκων αλλά και σταθμών φόρτισης ηλεκτροκίνητων αυτοκινήτων. Όλες αυτές οι υποδομές που αποτελούν σημαντικό εργαλείο για τη μετάβαση σε ένα πιο αποδοτικά ενεργειακό περιβάλλον, χρησιμοποιούν χαλκό ως ένα από τα βασικά υλικά κατασκευής και φυσικά αποτελούν πρωτεύοντα στόχο διαρρήξεων.

Όμως δεν είναι μόνο η ενεργειακή μετάβαση στο πλαίσιο της οποίας χρησιμοποιείται ο χαλκός ως βασικό υλικό κατασκευής των συγκεκριμένων υποδομών. Ένα άλλο μεγάλο πεδίο που κυριαρχεί ήδη και θα κυριαρχήσει ακόμα περισσότερο τα επόμενα χρόνια είναι η εξάπλωση της τεχνητής νοημοσύνης και γενικότερα της ψηφιακής κοινωνίας. Βασικό συστατικό αυτής της μετάβασης είναι η χρήση των data centers.

Συνεχώς ακούμε ότι κυβερνήσεις ανταγωνίζονται μεταξύ τους με ιδιαίτερο ζήλο για την προσέλκυση επενδύσεων που αφορούν την κατασκευή data centers. Εδώ και πάλι ο χαλκός έχει κυρίαρχο ρόλο. Από τα ηλεκτρολογικά δίκτυα μέχρι τα μηχανολογικά δίκτυα και από τα διάφορα μηχανήματα που χρησιμοποιούνται μπορούμε να δούμε το μεγάλο ποσοστό χαλκού που χρησιμοποιείται. Όταν κατασκευάζονται αυτά τα data centers, κυρίως γίνονται σε  πιο απομακρυσμένες περιοχές ενώ λόγω του μεγέθους τους καλύπτουν και μεγάλες εκτάσεις. Οπότε είναι ακόμα πιο δύσκολη η φύλαξη τους. Για αυτό το λόγο αποτελούν βασικό στόχο.

Τέλος, τα σιδηροδρομικά δίκτυα χρησιμοποιούν ως μέσο επικοινωνίας και ελέγχου καλώδιο με σημαντική περιεκτικότητα σε χαλκό. Τόσο στην Ελλάδα που γίνεται μια προσπάθεια διεύρυνσης του σιδηροδρομικού δικτύου όσο και στην Ευρώπη που ήδη είναι πολύ διαδεδομένο, παρατηρούνται φαινόμενα κλοπής.

Φυσικά, ο αντίκτυπος ενός μεμονωμένου περιστατικού κλοπής μπορεί να επεκταθεί πολύ πέρα από την άμεση υλική απώλεια. Οι φορείς εκμετάλλευσης όλων αυτών των υποδομών ενδέχεται να αντιμετωπίσουν δαπανηρές επισκευές, διακοπές λειτουργίας, αύξηση των κινδύνων που σχετίζονται με τη λειτουργία τους όπως παραδείγματος χάρης στους σιδηροδρόμους, καθυστερημένη παραγωγή ενέργειας, αυξημένο κόστος ασφάλισης αλλά και μεγάλα πλήγματα στην αξιοπιστία και φήμη τους.

Ειδικότερα, στα κέντρα παραγωγής και μεταφοράς ενέργειας μια ενδεχόμενη φθορά ως αποτέλεσμα κλοπής χαλκού θα μπορούσε να οδηγήσει σε κατάρρευση της λειτουργίας του ηλεκτρικού δικτύου με ότι αυτό συνεπάγεται για τη λειτουργία μιας κοινωνίας και των επιχειρήσεων που σχετίζονται με αυτή. Τίθεται σε κίνδυνο η απρόσκοπτη λειτουργία βιομηχανιών, νοσοκομείων, δημόσιων υπηρεσιών, στρατιωτικών υπηρεσιών, αεροδρομίων. Αν αυτό συμβαίνει και σε τουριστικές περιοχές όπως πολλές περιοχές στην Ελλάδα, τότε μιλάμε για μια σημαντική μείωση του εισοδήματος των τοπικών κοινωνιών.

Σε ότι αφορά τα σιδηροδρομικά δίκτυα μια κλοπή καλωδίων μεταφοράς σημάτων μπορεί να οδηγήσει σε καθυστερήσεις και ακυρώσεις δρομολογίων, σημαντικές οικονομικές απώλειες αλλά το χειρότερο να προκαλέσει επικίνδυνες καταστάσεις για τους εργαζόμενους και επιβαίνοντες στα τρένα.

Ως αποτέλεσμα, πολλοί ενδιαφερόμενοι φορείς υποδομής προχωρούν τώρα πέρα από τη συμβατική περιμετρική ασφάλεια. Δηλαδή προσπαθούν να ενσωματώσουν μια πιο προληπτική προσέγγιση ασφάλειας που βασίζεται σε πληροφορίες και δεδομένα. Βάσει αυτών αναπτύσσονται συστήματα που έχουν σχεδιαστεί για να εντοπίζουν απειλές νωρίτερα και να βελτιώνουν τους χρόνους απόκρισης πριν οι εισβολείς φτάσουν σε κρίσιμα περιουσιακά στοιχεία.

Στρατηγική περιμετρική προστασία

Μέχρι τώρα για την περιμετρική προστασία αυτού του είδους των εγκαταστάσεων χρησιμοποιούσαμε ένα συμβατικό μοντέλο φυσικών εμποδίων με τη χρήση συμβατικών καμερών ή και κάποιων αισθητήρων συνδεδεμένων με ένα σύστημα συναγερμού.

Πλέον όμως το μοντέλο πρέπει να αλλάξει διότι έχουμε τη δυνατότητα με τη χρήση της τεχνολογίας να υλοποιήσουμε ένα μοντέλο με δυνατότητες πολυεπίπεδης προστασίας (multi layered security).

Αυτά τα μοντέλα βασίζονται στη χρήση των υφιστάμενων φυσικών εμποδίων που μπορεί να είναι μια κλασσική περίφραξη που μπορεί να είναι από σκυρόδεμα, από μεταλλικά στοιχεία ή και από συρματόπλεγμα. Μπορεί φυσικά να είναι και συνδυασμός όλων αυτών. Όμως θα πρέπει πλέον να γίνεται μια στοχευμένη μελέτη εντοπισμού των επικίνδυνων σημείων και να γίνεται χρήση έξυπνων καμερών, θεμρικών καμερών και radar και τεχνολογιών που να βασίζονται στη χρήση συστημάτων με ενσωμάτωση AI.

Υπάρχουν φυσικά πολλές προσεγγίσεις ανάλογα με την ιδιαιτερότητα κάθε εφαρμογής. Παραδείγματος χάρη, υπάρχουν υποδομές που λόγω έκτασης δεν μπορούν να προστατεύονται με φυσική περίφραξη. Υπάρχουν και εκεί όμως λύσεις που συμβάλλουν στην αύξηση της ασφάλειας της συγκεκριμένης εγκατάστασης.

 

Επίπεδα ανίχνευσης και περιμετρική προστασία

Περιμετρική προστασία – Η περιμετρική ασφάλεια αποτελεί την πρώτη γραμμή άμυνας απέναντι σε μια προσπάθεια μη εξουσιοδοτημένης πρόσβαση. Για τον λόγο αυτό, οφείλει να προσφέρει έναν αξιόπιστο και αποτελεσματικό τρόπο έγκαιρου εντοπισμού απειλών ή ύποπτων δραστηριοτήτων.

Εξωτερική περίμετρος – Σε εγκαταστάσεις που περιβάλλονται από μια ελεγχόμενη ζώνη (sterile zone) είναι σημαντικό να υπάρχει έγκαιρη ειδοποίηση όταν άτομα ή οχήματα πλησιάζουν ή παραμένουν κοντά στην περίμετρο. Με αυτόν τον τρόπο παρέχεται πολύτιμος χρόνος για την παρακολούθηση της κατάστασης και, εφόσον απαιτηθεί, για την άμεση κλιμάκωση της αντίδρασης.

Όταν όμως ένας χώρος περιβάλλεται από περίφραξη ή τοίχο, απαιτείται συνεχής επιτήρηση της γραμμής περιμέτρου, καθώς κανείς δεν θα πρέπει να την παραβιάζει ούτε κατά τη διάρκεια ούτε μετά το πέρας των ωρών λειτουργίας. Σε τέτοιες περιπτώσεις, μπορούν να εγκατασταθούν διάφορες τεχνολογίες ανίχνευσης, οι οποίες παραμένουν ενεργές σε μόνιμη βάση χωρίς να επηρεάζουν την καθημερινή λειτουργία της εγκατάστασης.

Σε περιπτώσεις όπου δεν υπάρχει φυσική περίμετρος και η πρόσβαση στον χώρο παραμένει ανοιχτή, όπως σε μια εγκατάσταση ανεμογεννητριών ή σε ένα βιομηχανικό πάρκο, μπορεί να δημιουργηθεί μια εικονική περίμετρος, η οποία ενεργοποιείται για την προστασία των εγκαταστάσεων εκτός ωραρίου λειτουργίας. Η προσέγγιση αυτή μπορεί να υλοποιηθεί με συστήματα laser walls (εικονικούς τοίχους από laser) me με τη χρήση τεχνολογίας LiDAR (Light Detection and Ranging) ή ενεργή υπέρυθρη τεχνολογία σημείου προς σημείο ΑΙR (Active Infrared Technology)

 

Ανίχνευση και παρακολούθηση της προσέγγισης

Όμως από τη στιγμή που έστω οι εισβολείς παραβιάζουν την πρώτη γραμμή άμυνας και πλέον  έχουν εισέλθει σε έναν χώρο, είναι κρίσιμο να εντοπίζεται συνεχώς  η θέση τους και να παρακολουθείται συνεχώς η κίνησή τους, Αυτό μπορεί να γίνει παραδείγματος χάρη με τη χρήση καμερών PTZ.

Συχνά, μπορεί να υπάρχουν περισσότεροι από ένας εισβολείς, με τον καθένα να κινείται προς διαφορετικά σημεία της εγκατάστασης. Επομένως, το σύστημα ανίχνευσης εισβολής πρέπει να διαθέτει την απαραίτητη ευφυΐα ώστε να εντοπίζει και να παρακολουθεί ταυτόχρονα πολλαπλές απειλές, κατευθύνοντας αντίστοιχα τις κάμερες και υποστηρίζοντας το προσωπικό απομακρυσμένης παρακολούθησης στην αξιολόγηση της κατάστασης.  Επιπρόσθετα , για την κάλυψη μεγάλων ανοιχτών χώρων ή διαδρόμων μεταξύ της περιμέτρου και του κτιρίου μπορεί να γίνεται χρήση θερμικών αισθητήρων μεγάλης εμβέλειας που λειτουργώντας σε συνδυασμό με συμβατικές κάμερες επιτήρησης  επιτρέπουν  την παρακολούθηση της κίνησης μέσα από διαδοχικές ζώνες ανίχνευσης.

 

Χρήση τεχνολογίας οπτικών ινών

Οι αισθητήρες οπτικών ινών μπορούν να αξιοποιηθούν όχι μόνο για την ανίχνευση παραβίασης σε περιφράξεις, αλλά και σε υπόγειες εφαρμογές, επιτρέποντας τον εντοπισμό πεζών ή οχημάτων που πλησιάζουν την περίμετρο.

Πέρα από την περιμετρική προστασία, οι αισθητήρες οπτικών ινών μπορούν επίσης να τοποθετηθούν σε τοίχους ή οροφές, ώστε να ανιχνεύουν απόπειρες διάτρησης ή μη εξουσιοδοτημένης πρόσβασης.

Η αρχή λειτουργίας τους βασίζεται στην αποστολή ενός παλμού laser μέσα από ένα καλώδιο οπτικής ίνας. Κάθε μεταβολή που προκαλείται στο καλώδιο μεταβάλλει τα χαρακτηριστικά του φωτός και παρακολουθείται από τη Μονάδα Επεξεργασίας Συναγερμών APU (alarm processing unit).

Οι αλγόριθμοι της APU αναλύουν αυτές τις μεταβολές και τις κατηγοριοποιούν με έξυπνο τρόπο. Οι μονάδες APU μπορούν να ρυθμιστούν ώστε να διακρίνουν τα σήματα που προκαλούνται από τον άνεμο, τους κραδασμούς της κυκλοφορίας σε κοντινούς δρόμους ή την παρουσία μικρών ζώων, από εκείνες που αντιστοιχούν σε πραγματικές απόπειρες εισβολής, όπως η αναρρίχηση πάνω από την περίφραξη ή η κοπή της.

Οι αισθητήρες οπτικών ινών αποτελούν ιδανική επιλογή για εφαρμογές υψηλής ασφάλειας και για ιδιαίτερα απαιτητικά περιβάλλοντα. Οι λύσεις αυτές μπορούν να σχεδιαστούν για απομακρυσμένη εγκατάσταση, χωρίς να απαιτείται παροχή ισχύος ή επικοινωνιακή υποδομή στο πεδίο.

Έτσι, μειώνονται οι απαιτήσεις σε υποδομές, ενώ οι αισθητήρες μπορούν  να λειτουργούν αξιόπιστα σε σημεία που είναι εκτεθειμένα σε κεραυνούς και παρεμβολές ραδιοσυχνοτήτων (RF), σε διαβρωτικά περιβάλλοντα, όπως περιοχές με χημικές ουσίες ή θαλάσσια ατμόσφαιρα με υψηλή περιεκτικότητα αλατιού, καθώς και σε εκρηκτικές ατμόσφαιρες.

 

Το νέο μεγάλο στοίχημα

Όλο και πιο συχνά ακούγεται ο όρος resilience που στα ελληνικά αποδίδεται ως ανθεκτικότητα. Είναι το νέο ζητούμενο ειδικά για εγκαταστάσεις με σημαντικό αποτύπωμα στην εθνική οικονομία και στις κοινωνίες. Μπορεί μέχρι πριν λίγα χρόνια η κλοπή χαλκού να αποτελούσε ένα περιορισμένο πρόβλημα. Πλέον όμως αποτελεί μια σημαντική απειλή για αυτές τις εγκαταστάσεις και άρα θέτει σε κίνδυνο όχι μόνο αυτές αλλά και τους οικονομικούς κλάδους που αυτές οι εγκαταστάσεις εξυπηρετούν και άρα και την εύρυθμη ζωή των κοινωνικών συνόλων.

Οπότε θα πρέπει να εστιάσουμε στο πως θα αυξήσουμε το βαθμό ανθεκτικότητας αυτών των εγκαταστάσεων. Όλες οι μελέτες τρωτότητας δείχνουν ότι ο χαλκός ως μέταλλο αποτελεί περιζήτητη λεία για τις εγκληματικές οργανώσεις. Παράλληλα, αποτελεί βασικό υλικό για αυτές τις εγκαταστάσεις. Οπότε η εξίσωση είναι απλή και καταδεικνύει ότι οφείλουμε να προστατεύσουμε αυτές τις εγκαταστάσεις με όχι απλά συμβατικά μέτρα αλλά χρησιμοποιώντας ότι εργαλεία μας προσφέρουν οι σύγχρονες τεχνολογίες.

Δεν είναι δύσκολο να διαπιστώνουμε ότι πλέον έχουμε στη διάθεση μας σημαντικά εργαλεία πολύ πιο αναβαθμισμένα σε σχέση με εκείνα έστω και του πρόσφατους παρελθόντος. Το μόνο που μένει είναι η απόφαση να μην καταφεύγομε σε συμβατικές λύσεις που ίσως αρχικά φαντάζουν εύκολες και χαμηλού κόστους αλλά να προσπαθούμε να αναπτύσσουμε σύγχρονα συστήματα περιμετρικής προστασίας που μακροχρόνια θα αποσβέσουν το σχετικά υψηλότερο κόστος τους με τη μείωση των φαινομένων διαφθοράς και το υψηλό οικονομικό κόστος που αυτές επιφέρουν.